Do 90-rocznicy powstania Lecha Poznań pozostało jeszcze trochę czasu, ale już teraz chcemy z Wami cofnąć się w przeszłość i przypomnieć o ważnych wydarzeniach, jakie miały miejsce w tym okresie. Jedną z inicjatyw jest przedstawianie kolejnych dekad historii naszego klubu. Zaczynamy od pierwszej, czyli lat 1922-1929.
Historia Lecha Poznań rozpoczęła się w niedzielę 19 marca 1922 roku, kiedy to poznański Z.O.P.N. zarejestrował pięć klubów sportowych w tym Lutnię Dębiec, która jest protoplastą dzisiejszego „Kolejorza”. Na początku lat 20-tych Z.O.P.N. zrzeszał aż trzydzieści trzy kluby, które funkcjonowały w Poznaniu, a także jego okolicach. Wtedy w planach nie było jeszcze protoplasty dzisiejszego Lecha Poznań.
Pomysłodawcą nazwy zespołu był jego skarbnik Jan Dyzman, śpiewający hobbistycznie w chórze o nazwie Lutnia i taką też nazwę zaproponował dla klubu sportowego. Została ona zaakceptowana przez kolegów z zespołu, choć już w sierpniu (4 sierpnia) tego samego roku zmieniono ją. Towarzystwo Sportowe Liga Dębiec cały czas skupiało wokół siebie młodzież związaną z tą podpoznańską osadą.
Pierwszym prezesem klubu był Jan Nowak, ale po kilku miesiącach pełnienia tej funkcji został wcielony do wojska i musiał zrezygnować. 4 sierpnia, a więc wtedy kiedy zdecydowano i zmianie nazwy klubu, powołano na stanowisko Antoni Stachowski.
Pierwszym obiektem, na którym rozgrywano mecze był stadion przy dzisiejszej ul. Grzybowej. W 1922 roku Lutnia Dębiec wydzierżawiła na 12 lat plac od rodziny Wicherkiewiczów.
Na samym początku zespół rozgrywał jedynie mecze towarzyskie. Zdaniem kronikarzy naszego klubu jego pierwszym rywalem była Sparta Poznań, spotkanie odbył się 17 września 1922 roku i zakończyło się wynikiem 1:1. Niespełna trzy lata później Towarzystwo Sportowe Liga Dębiec rozpoczęło zmagania o mistrzostwo C-klasy.
29 czerwca 1924 roku ten zespół zadebiutował w rozgrywkach ligowych, pokonując na Wildeckich Błoniach Ruch Poznań 5:3. Wynik tego mecz został jednak zweryfikowany na 3:0, ponieważ dopatrzono się nieprawidłowości w składzie przeciwnika.
Podobnie jak inne klubu Towarzystwo Sportowe Liga Dębiec miała problem z płaceniem obowiązkowych składek i na pewien okres została zawieszona przez Z.O.P.N. W styczniu 1925 roku osada Dębiec została administracyjnie włączona do Poznania, a klub zmienił nawę na Towarzystwo Sportowe Liga Poznań.
W tym okresie cały czas dochodziło do zmian we władzach klubu. W 1925 roku jego prezesem został Leon Nowicki, którego po kilku miesiącach zastąpił Stanisław Dereziński. Wtedy właśnie protoplasta Lecha Poznań stawał się jednym z czołowych zespołów w swoim okręgu.
W 1927 roku wygrał 17 z 22 meczów (trzy zremisował), a w jednym z nich, 10 kwietnia 1927 roku, Towarzystwo Sportowe Liga Poznań wygrało z Heliosem Czempin 9:0, a siedem bramek zdobył Łucjan Kunz. To najlepszy wynik osiągnięte przez zawodnika naszego zespołu w 90-letniej historii, który wiele lat później wyrównał Włodzimierz Jakubowski. Towarzystwo Sportowe Liga Poznań w tym sezonie uzyskało awans do B-klasy.
W tym samym czasie utworzono zespół rezerwowy, co jeszcze bardziej wzmogło rywalizację. Zawodnicy występujący w tym klubie grę traktowali jednak jako promocję i okazję do jego zmiany na inny, w którym otrzymaliby etat pracowniczy za grę w drużynie. W przypadku Towarzystwa Sportowego Liga Poznań nie mogli o tym marzyć, choć takie plany miał prezes, Stanisław Dereziński.
W 1928 roku rozgrywki B-klasy były dość mocno rozbudowane, stworzono bowiem pięć grup eliminacyjnych. Na tym etapie Towarzystwo Sportowe Liga Poznań grało bardzo dobrze, dwa razy zajmując drugie miejsce, przegrywając jedynie ze zwycięzcami grup (1928, 1929).
Towarzystwo Sportowe Liga Poznań, nie miały oficjalnego godła oraz barw. Początkowo te drużyny występowały w czerwonych koszulkach, które szyła firma Bucherta z Dębca. Niebieskie barwy pojawiły się dopiero po związaniu się z koleją i przeprowadzce na stadion przy ul. Józefa Dzierżyńskiego, ale to nastąpiło dopiero w latach 30-tych.
